I am so tention right now I have so many things aroud my head This time I came to BKK My feeling is so bad I am not really happy, I do not know why Or maybe I know exactlly what is going on but I just can't face the truth that what is happening now... I am forcing myself to act like I am happy... it's opposite the true... I do not want to spend my hold life like this.. This is not the REAL ME!!! where is my real me??? I want it back to my own life.. every step that i am taking now It's FAKE!!! People like me to act like this, isn't it? But I can't take it anymore... I want people like me to be me, not to be the girl that they want me to be... I really want to go back my home Only home that I can be the real me!!! People their are understand who am I I am so confused right now, what am I gonna do now? Am I sure to taking this along with me? The answer is I am really do not understand what I am doing I just do not know what should I do right now I want to spend my life by m own, not for anyone... The person that always said to me that he really understand me everything but at last he doesn't know anything about me at all!!! Am I wrong that I think that? I feel guilty, moody, blue and not myself... I will try so hard to turn back to be myself.. PS. Home Sweet Home ( I really believe this poem.) PS. I am not the girl that you want and I can't be....

เอ๊า อัพมารอบนึง หายหมดซะงั้น

งั้นรอบนี้เอาแบบกระทัดรัดล่ะกัน

คือเมื่อกี้ได้คุยกับพี่ปลั๊กเรื่องที่ทำงานพี่ปลั๊ก

ดิฉันก็แกล้งๆพูดไปว่า กิ๊กๆกับสาวที่ทำงานบ้างไหมเนี่ย

คำตอบที่ได้มาคือ พวกมันไม่เอาหรอกคนอย่างพี่

พวกมันเอาแต่พวก ขาวๆ ตี๋ๆ แหละ

พอพวกขาวๆ ตี๋ๆ เดินเข้ามา แต่ละคนหีสั่นกันเชียว

เอิ๊กๆๆๆๆๆ แฟนกู พูดซะ ฮาเชียว

แล้วพี่ปลั๊กก็เล่าต่อว่า พวกสาวๆในออฟฟิศอ่ะ

ชอบทำตัวชิงดี ชิงเด่นกัน เหยียบคนอื่นเพื่อให้ตัวเองดีกว่า

แล้วก็มีประโยคนึงที่ดิฉันฟังแล้วอึ้งมากๆ

"ไม่ต้องทำหรอก ปล่อยให้พวกใช้แรงงานทำ"

เอ๊า เฮ้ยยย พี่ปลั๊กทำเรื่องฉากรายงานน่ะ

ไม่ใช่พวกใช้แรงงาน แล้วขอถามหน่อยเหอะ

ถ้าไม่ใช่พวกพี่ปลั๊กทำ พวกคุณจะมีปัญญาออกอากาศเหรอ

เมย์ฟังแล้วก็อึ้งน่ะ สงสารด้วย เมย์ไม่ชอบให้คนที่เมย์รัก

ถูกคนอื่นดูถูก ต่อว่า เอามากๆเลย ยังไงก็สู้ๆน่ะพี่ปลั๊ก เมย์เอาใจช่วย

แต่ถ้าเมย์เป็นพี่ปลั๊กน่ะ พวกมันคงได้กินตีนแทนข้าวกลางวันไปแล้วแหละ

ปล. My final exam & presentation is coming...

ปลปล. คิดถึงพี่ปลั๊กจังช่วงนี้ ปลายเดือนเจอกันน่ะ

ปลปลปล. คิดถึงแอร์ด้วย ปลายเดือนเจอกันเช่นกัน สวนสยาม สวนสยาม

วันนี้ขอพูดถึงแอร์ล่ะกันน่ะ กูไม่อยากถามหรือพูดต่อหน้ามึงว่ะ

เพราะไม่อยากทะเลาะกับมึง ไม่อยากเสียเพื่อนอย่างมึงไป

แต่กูอยากถามจริงๆเหอะ มึงชอบนัทเหรอว่ะ

ทำไมต้องโทรหาทุกวันด้วยว่ะ กูไม่เข้าใจ

แต่จริงๆแล้วจะโทรคุยกันก็ไม่แปลกหรอกน่ะ

โตๆกันแล้วกูเคารพการกระทำและการตัดสินใจของเพื่อนกู

กูเลยไม่เคยพูดไม่เคยถามเลย ไม่อยากเข้าไปยุ่ง

และกูก็คิดว่ามึงไม่ได้ทำอะไรเสียๆหายๆ ก็แค่คุยกันปกติ

แต่ช่วยอธิบายเรื่องเมื่อคืนทีดิว่าหลังจากที่มึงกลับจากเที่ยวอ่ะ

มึงโทรหานัทแล้วพูดเรื่องอะไรกัน ทำไมต้องพูดแบบนั้น

กูไม่รู้หรอกว่ามึงรู้ตัวหรือไม่รู้ตัว แต่มึงรู้ไหมว่ามันไม่ดี

กูทำตัวไม่ถูก แต่จริงๆแล้วกูไม่แคร์หรอกว่ะ เรื่องกูอ่ะ

แต่กูห่วงมึงมากกว่า ไม่อยากให้มึงเป็นขี้ปากใคร

ไม่อยากให้ใครเอามึงมาเป็นหัวข้อสนธนา

นัทอ่ะมันมีอะไรมันเล่าให้พี่โฟนฟังหมด

แล้วเวลานั่งเล่ากันไม่ใช่มีแค่คนหรือสองคนแต่นั่งกันอยู่เยอะ

เรื่องเมื่อคืนนัทบอกพี่โฟนว่าอย่าบอกกู อย่าเล่าให้กูฟัง

แต่พี่โฟนมาเล่าให้กูฟัง กูฟังแล้วยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งเลย

ว่าเพื่อนกูเปลี่ยนไปขนาดนี้เลยเหรอ กูเสียใจน่ะ

กูไม่อยากพูดกับมึงก็เพราะกลัวมึงไม่กล้าโทรหานัทอีก

แต่กูรับเรื่องเมื่อคืนนี้ไม่ได้จริงๆว่ะ แมร่ง เฮ้ยยยย

ไม่รู้ดิว่ะ พยายามไม่คิดแล้ว เหอะๆๆๆๆ ท่าจะบ้าไปแล้ว

มึงอาจจะไม่คิดอะไรกับนัทจริงๆก็ได้ แต่คนอื่นเค้าคิดไปไกลแล้ว

รู้ไหมเวลามีคนถามเรื่องมึงกับนัทอ่ะ นัทตอบแค่คำเดียวเองว่า

มันเป็นไปไม่ได้ นัทอยากคุยแบบนี้มากกว่า ไม่อยากเป็นมากกว่านี้

กูน่ะไม่อยากให้มึงมานั่งเสียใจทีหลัง กูทำใจลำบาก นัทก็ทำใจลำบาก

นัทมันกลัวกูเคืองมัน แต่จริงๆแล้วไม่รู้กูจะเคืองมันไปทำไม

แล้วกูก็ไม่คิดจะเคืองมันด้วย แต่กูเคืองมึง!!!! เท่านี้แหละ จบ...

ปล. ไม่ได้ห้าม แต่ขอให้รู้สึกตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ขอเท่านั้นแหละ

ปลปล. เบื่อ เซ็ง เครียด เงี่ยน!!! แป่วววว

ปลปลปล. ไม่ต้องมาตอบกูน่ะ แค่พล่ามไปงั้น ไม่ได้ต้องการคำตอบแต่อย่างใด ไม่อยากพูดถึงอีก

ปลปลปลปล. ขอให้ทุกสิ่งจบลงใน blog หน้านี้ ไม่มีการพูดถึงเรื่องนี้อีกตลอดไป